Bir Melodinin İçinde Şiiri - Ela Yücel

Dün gece rüyama girdin, Eski yangınlar yeniden uyandı içimde. Yaklaştın, beni kendine çektin, Ama kim olduğumu hiçbir zaman bütünüyle anlayamadın. Korkuyorsan git, Sana kaçacağın yolu gösterebilirim. Ama kalbinin benim kadar kolay vazgeçeceğini sanmıyorum. Çünkü bir gün, hiç beklemediğin bir anda, Bir melodinin en unutulmaz yerinde hatırlayacaksın beni. Sana bütün sırlarımı anlatmayacağım. Bırak, merakın kendi yolunu bulsun. Bir esintiye karışan koku gibi Fark etmeden işleyeceğim hatıralarına. Belki de sırrım tam olarak budur: Kendimi bir anda değil, ağır ağır hissettirmek. Biraz gizem, biraz arzu, Biraz da insanın içinden söküp atamadığı o eski hüzün. Rüyalar aldatabilir insanı; Hayaller, gerçeğin ulaşamadığı yerlere köprü kurar. Ben de aramızdaki uzaklığın üzerine Bir köprü uzatıyorum. Şimdi söyle, bırakmalı mıyım seni? Yoksa bazı hikâyeler bitmesin diye mi yazılır? Ben gittiğimde dün gibi, Yükseldiğimde gökyüzü gibi, Güçlendiğimde bir şarkı gibi Hayatının bir yerinde kalacağım. Ne tam bir rüya, Ne de bütünüyle gerçek… Yalnızca bal kadar ağır, Gece kadar derin, Ve unutulamayacak kadar yavaş Bir his olacağım.