Alperen Karadağ Şiirleri

76

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Alperen Karadağ

Bir varmış, bir yokmuş...Evvel zaman içinde... Bizim aşk masalımızda böyle başlıyor sevgili. Bir gün varsın, yanımdasın tüm kadınlığınla yüreğinle... Bir gün ise yoksun, uzaklardasın, tüm yaşamışlığımızı yıkarcasına, tüm aşkımızı hiçe sayarcasına... Bir gün en doyumsuz sevgilimsin, bir gün üç kuşak yabancısın bana. Bir varsın bir yoksun hayatımda...

En son duyduğumda eşinle aranı düzeltmiştin. Her şeyin yolunda gittiğini, eski günlere geri döndüğünüzü anlatmıştın. Doğruluğunu araştırmadan inandım sana ve o an senden, mutluluğunu yıkmadan gitme kararı aldım. Ancak bunu benden önce sen başardın gibi. İyiden iyiye koptun benden, iyiden iyiye aramaz sormaz oldun. Belki de sevmez oldun...

Geçenlerde avizenin karşısında sen duruyordun. “ Nasılsın? ” dediğimde; içinde var olan mutluluğun, sevincin öyle bir yansıyordu ki sesine ve cümlelerine anlatamam. “İyiyim bir tanem sen nasılsın bakalım? ” dediğinde ise; sana verecek cevabım olmadığı için, senin mutluluğuna yetişemeyeceğim için içim burkuldu. “İyiyim sağ olasın” diyebildim.Ve bana müjdeni, o çok beklediğin anların geldiğini dile getirdin bir çırpıda. “Anne oluyorum bir tanem. Anne oluyorum” İnan ne diyeceğimi, ne yapacağımı o an bilemedim. Sevinçlerim, hüzünlerim, şaşkınlıklarım.... Hepsi birbirine girdi. Karmakarışık benliğim o an bu bedene dar geldi. Hala o günkü ruh halindeyim ve hala çıkamadım. Yazmakta bile, kelimelere dökmekte bile güçlük çekiyorum. Çünkü anneliğin ne demek olduğunu bilmem. İçinde bir can daha barındırmanın anlamını hiç bilemem. Ancak sende gördüğüm üzere annelik; Bir kadına yakışan, en güzel, en doğal, en harika ruh hali.

Devamını Oku
Alperen Karadağ

Bırakın artık beni. Beni bana bırakın ve dokunmayın hayatıma. Çekin ellerinizi ruhumdan, çekin gözlerinizi yüreğimden. Kirletmeyin, yıpratmayın bu kadar hoyratça benliğimi... Çekin sözlerinizi üzerimden, kurmayın üstüme nazaran söz öbekleri. Anmayın adımı her boş sohbetlerinizde... Gidin artık kıyılarımdan. Hayatınızdaki fırtınalarınız dindi. Sakinleşti artık ömrünüz. Düzene girdi yaşantınız. Yeter Artık beni kirlettiğiniz. Kıyılarıma irtica ettiğiniz. Gidin! .. Bende bıraktığınız her duygu kırıntısını bırakarak. Ben ateş olurum öfkemle fitillenerek, dehlizler oluşturup çekerim derinlere. Siz sadece gidin. Ben asırlar sürse de, ömrümü alsa da elbet bir gün tüm parmak izlerinizi temizlerim bedenimden, ruhumdan ve bebek saflığında yeniden doğarım. Beyazlara bürünüp çıkarım yeniden insan kitleleri karşısına...


Sıkıldım, bıktım buralardan. Sürgün şehrimin duvarları arasında boğulmaya başladı insanlığım. Dar geliyor artık Mamak, Dar geliyor artık Ankara bana... Sığamıyorum, dünyanın tüm kalıplarına girmiyor ruhum. Renklerini unuttum doğanın, boş sokaklarda yaşamımın gayesini kaybettim. Bu yüzden yüreğim kanadı her geriye dönüp baktığımda....


Devamını Oku
Alperen Karadağ

İsterdim ki; hep beraber olalım, hep yakınlarında dolansaydı bedenim...Yüzünü seyretseydim, tenine dokunsaydım, hep seninle olsaydım imkansızlıkları aşarak...

İsterdim ki; hep gülseydik, hiç hüzün özlem ayrılık girmeseydi aramıza, hep inat uğruna yaşayasaydık yaşayamadıklarımızı; yaşamak isteyipte yaşayamadıklarımızı... Hep bütün zorluklara göğüs gerebilseydik.Zorluklara, kadere inat yaşayabilseydik...

İsterdim ki; aramızda senin benim hiç olmasaydı, hep biz kalsaydık, arada başka şahıslar, başka yaşamlar olmadan... Hep istediğimiz gibi, bütün zamanları tüketircesine yasaksız ve kuralsız yaşayabilseydik...

Devamını Oku
Alperen Karadağ

Sildin yok ettin benliğimi
Sayende,hiçbirşeyi umursamaz oldum
Ne yaşamım ne de sevdiklerim
Biri gözümdeyse,namerdim!!

Beş günden beri su yüzü görmedi bedenim.

Devamını Oku
Alperen Karadağ

Birazdan gideceksin sevgili. Doğup büyüdüğümüz şehrimizden, rüyalarımızın gizli bahçesinden koparacaksın kendini. Birazdan güneş bir başka batacak oralarda; Biraz hüzünlü, buruk, küskün bir çocuk gibi. Yollara kucak açacaksın ve çok uzaklara gideceksin. Beni beklediğin şehrimizden, evimizden, günahlarımızın tek şahidi duvarlarımızdan arındıracaksın bedenini. Kutsayacaksın ruhunu bir keşiş gibi uzayan yollar boyunca. Alıp götürecek seni bir otobüs camı ve sonra anılarını, sevdalarını geride bırakarak azat edecek düşüncelerini. O otobüs camının garantisinde kalacak gözlerindeki ışık ve yol boyu direkleri sayacaksın uyuyabilmek için. Beni anacaksın. Geçirdiğimiz soğuk kış gecelerini, şehrimizi, sokaklarını, o sıcacık evimizi, yatağımızı, kahkahalarımızın, kavgalarımızın sindiği beyaz duvarlarımızı... Ve inceden tadacaksın yüreğinde, geçen zamanın lezzetini, güzelliklerini, unutulmazlıklarını...

Evet birazdan gideceksin. Yapayalnız bırakacaksın şehrimizi. Beklemeyeceksin artık beni yollarında. Evimizin beyaz boyalı ahşap pencerelerinde. Evimiz sessizliğe, sensizliğe bürünecek. Çiçeklerimiz kuruyacak. Eşyalar yas tutacak yokluğuna. Her şey ama her şey seni çok özleyecek. Özleneceksin...

Yine sevgimiz yollara düşecek birazdan ve ben olmaktan çok korktuğum yerde olacağım. Bedeninden ve şehrimizden çok uzaklarda...

Devamını Oku
Alperen Karadağ

Yalnız kaldığımda hayalini kurarım.
Sıcaklığını arar durur ellerim,
Tenim tenini,gözlerim gözlerini...
İşte o zaman anlarım ki
Hayallerdedir sevgiliye duyulan hasret.
Ve oturup hayallerimde ağlar dururum.

Devamını Oku
Alperen Karadağ

Bir pazar sabahı, soğuk bir iştima saatinde
Seni düşünüp ısıtıyorum sensiz buz kesmiş bedenimi.
Gözlerim ufukta, başım dimdik.
Esas duruştayım.Rütbeliler bu duruşu;
Bir emir iki komut bozar dediler.
Oysaki sen çağırsan koşar gelirim.

Devamını Oku
Alperen Karadağ

Her şey ama her şey belliydi

Sensiz çekilmezmiş bu ömür, bu şehir.
Geç anladım, geç farkına vardım.
Oysaki daha gitmeden belliydi acısı.
Namelerde, sözlerde saklıydı sancısı...

Devamını Oku