Metin Ören Şiirleri - Şair Metin Ören

1990 yılında Hakkâri’nin Yüksekova ilçesinde doğdu. Çocukluğu, zorlu bir coğrafyanın insan üzerindeki etkileriyle şekillendi; bu durum, insanı ve toplumu anlama isteğini besledi.
İlköğrenimini Cumhuriyet Ortaokulu’nda, lise eğitimini Yüksekova Lisesi’nde tamamladı. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilgiler Öğretmenliği bölümünden mezun oldu. Tarih ve coğrafya, yazılarının düşünsel zeminini oluşturmaktadır.
Uzun süredir dergi yazarlığı yapmaktadır. Yazılarında kadınlar, çocuklar ve yaşadığı coğrafyayı insan hikâyeleri üzerinden ele almaktadır. ...

Metin Ören

Gözlerimde artık yaşların değil,
aşkların biriktiği güzellikler edinmek isterdim.

Hep, ama hep bir yerlere gitmek…
Yalnız nereye olduğunu bilmeden.

Devamını Oku
Metin Ören

Gava tu wekî baranekê li ser min de dibarî
Ez hertim mîna dilopekî di gihiştim axê
Şînbona min wekî karekî nû bû

Te jî pir caran fêm dikir ku
Xemilandina min ne wek kevnatiya min bû

Devamını Oku
Metin Ören

Rüzgârlara estiğim vakit saçlarında buldum seni.
Bir yurt arayışımda gözlerinde mesken oldum.
Ne kadar ıssız ve zemheri kalsam,
yanaklarında buharlaşıp yeşerdim.
Her ne vakit sana susadıysam, sel olup taştın bana.

Devamını Oku
Metin Ören

Kimi umut sönmez, kor olur içte,
Sıcaklık arar gizli her kalpte.
Sisli camlara çizdim silüetini,
Kaybolmaz yüzün, kalır izleri.

Titremez ellerim yazarken seni,

Devamını Oku
Metin Ören

Tev navê wê jî êş û xemgînî di nav xwe de dihewîne
Beşek ji min re xemgîn e, beşek jî kêfxweş
Ax… gîdînoo ax…

Evînên kevin gelek tişt fêrî me dikirin
Me dizanibû ku nirxê me dê li ku derê zêde bibe

Devamını Oku
Metin Ören

Carna mirov bi tenê temaşavanên jiyanê ye,
her beşek naverokek nû dihewîne
Her serpêhatiyek, rû bi rû bandorek cuda li ser dixe
Keser, wek berfekî bêdeng dikeve nav dilê wî de
Hinek caran ew keser nahêle,
ew tenê pê re di hewisîne

Devamını Oku
Metin Ören

Zarokatiya me di nav xizaniyê de derbas bû
Nizanim ew ji bo me bargiraniyek bû?
Her ku em mezin bûn, me bersiva vê yekê fêm kir
Bi vî awayî rojên me yên sar ên zivistanê derbas bûn
Li şûna gûzan, me kartol sor dikirin;
li ser sobeya me ya ku bi agirê germ û geş dişewite

Devamını Oku
Metin Ören

Ma hûn tiştên ku ez di bîra xwe de dihêlim bi bîrtînin?
Me yek ji wan tomar nekir, ne wisa?
Dema ku ez çîrokên xwe vedibêjim,
bila dengbejên min bi derkevin holê
Ez êdî wan venaşêrim

Devamını Oku
Metin Ören

Tiştek ku min di hundirê xwe de asê dike, bêwate û gewr
Ji şevên dirêj û yên ku aloz min difetisînin,
bi tenê dihêle
Di nav xelkê de jî ez bêkes dimînim, bi êş û xemgîn
Ez ditirsim dayê, bîra jîyanê da çûn û hatinên min ranawestin

Devamını Oku
Metin Ören

Dixwazim bi pirrengî gazî te bikim
Kî vê yekê bibihîze, bila dilê xwe bêdeng bike
Bila her dil ji bo demekê li balê bisekine
Bila dengê min li hemû gelî û deştan belav bibe

Bila rengê min ê şîn, zelalî û aramîyê bîne,

Devamını Oku