Uykusuz Aşk Şiiri - Ömer Yücekaya 2

deliksiz uykular kurtarmaz beni
bin yılın uykusuzuyum

uykusunu alıcı kuşa kaptırmış
yanık sesli bir çocuk ağlıyor içimde
tüm zamanların öksüzüyüm

ne zaman kendime bir mağara bulup
yedi uyuyanlar gibi
deliksiz bir uykunun dizine koysam başımı
tekmil esmerliğinle
sen geçiyorsun aklımın kılcallarından

aklımdan sen geçince…
yavuklusuna kaçan kızlar gibi
bohçasını alıp kaçıyor uykum

uykum kaçınca…
şehzadesine kıyan cellatlar gibi
üstüme çullanıyor yokluğun

bir güne bir ömür sığdırmış
bir kelebeğin yorgunluğu var üstümde
rüzgar ekip fırtına biçmekten
cennetini hayal ederken
cehenneminden bile kovulmaktan
artık yoruldum

sen iyisi mi bırak beni
bırak ve git…

yokluğun içimin kuşlarını ürkütüp
uykumun kanına girmeden
göm beni bardağın boş tarafına

kefen gibi ya da gölgen gibi
bir şeyler ört üstüme
usulca üfle gecenin kandiline

uyuyacağım sevgilim…
uyuyacağım sev…
uyu sev…
uyu…
u…
…