Uykusuz Geceler Şiiri - Dr Yusuf Polat

Uykunun beni terk ettiği gecelerde
Aklımda sen, çıkardım sokaklara
Her evde bir kandil,
Her pencerede aydınlık bir huzur,
Bir ben miyim?
Kaldırımlarda karanlığın eşiğinde

Sokaklar susmuş, yıldızlar secdede,
Rüzgâr, adını fısıldadı yüreğime.
Ay sırtını dönmüş sessizce geceye
Herkes kendi bahtında uyurken,
Ben yalnızlığın kuytusunda
Sensizliğin koynunda uyandım yine.

Sorma gecenin kaç yerinden geçtiğimi,
Yüreğimin hangi duvarına çarptığımı.
Ben sana anlatamam içimdeki gurbeti,
Bir ben, vuslat kapısında eli kolu bağlı
Bir ben herkesin yerine gece bekçisi
Oysa ne çok insan yaşardı koca şehirde…