Urfam Şiiri - Hamza Caymaz Delinin Biri

URFAM
Urfam, canım Urfam, yüreğimin yarısı,
Taşına kurban olam, sensin gönlümün sarısı.
Balıklıgöl koynunda tarih dile gelir,
Her sokağın anlatır ecdadın hatırası

Hele bir sıra gecesi başlasın geceden,
Türküler yükselir yürekten, derinden.
İsot gibi yakarsın insanın bağrını,
Ayrı kalınca özlenirsin her günden.

Harran ovası altın başak saçar,
Bereketli toprağın umutları açar.
Urfalı çalışır, alın teri döker,
Helal lokmayı her şeyden üstün tutar.

"Eze" deriz sevgiyle, "hele gel" deriz,
Bir tas çorbayı kardeşçe bölüşürüz.
Misafir gelende kapımız açıktır,
Muhabbetle gönülleri süsleriz.

Ciğerin dumanı yükselir mangaldan,
Lahmacun kokusu gelir her yandan.
Bir yanda çiğ köfte yoğrulur sevgiyle,
Lezzetin yayılır dört bir diyardan.

Balıklıgöl akşamında esen meltem,
Yüreğime işler en güzel demden.
Her taşı dua, her sokağı tarih,
Ayrı bir sevdadır senden geçen her dem.

Urfam, sen yalnız bir şehir değilsin,
Gönüllerde yaşayan bir nefessin.
Peygamberler diyarı kutlu beldesin,
Dualarla yoğrulmuş güzel bir yersin.

"Gardaş," der Urfalı, "otur hele yanıma,"
Bir bardak çay koyar sıcak masama.
Muhabbet uzar gider sabahlara kadar,
Sevgi işler insanın ta yüreğine.

Ne kadar uzaklara gidersem gideyim,
Seni her nefeste özlerim, bileyim.
Toprağının kokusu burnumda tüter,
Adını anınca gözlerim dolar benim.

Allah seni daim etsin güzel Urfam,
Huzur eksik olmasın hiçbir zaman.
Yiğitlerin, anaların, çocukların gülsün,
Bereket yağsın her hanene her an

Urfam, gönlümün bitmeyen türküsüsün,
Hasretimin en güzel köprüsüsün.
Nereye gidersem gideyim unutamam seni,
Çünkü sen benim yüreğimin en güzel köşesisin

DELİNİN BİRİ
HAMZA CAYMAZ