Umut Ilgın Şiirleri - Şair Umut Ilgın

Puslu sokaklarda tutulmuşuz tozlu aşklara,
Nereden baksan her yanımız vehamet.
Paçalarımdan keşmekeş akıyor yollara;
Yağmur ne ki, sel ne ki, adım başı felaket...
​Hicrana dair ne varsa mahpusta bende,
Dile gelmez ki desin, kalemim yasta...

Müptelasıydım bu köhne kentin,
Biraz sürgün, biraz da kırgın.
Zemheri gibiydi yokluğun
Ayazı dondururdu, içimdeki yangın.
​Neye yarar, ne fayda vaveyla?
İrkilirdim her gece siren sesiyle.

Bırak şu pejmürde halleri ey ahmak,
Giryan eylemek sana mı kaldı?
Neçedir derun dikenli dilin,
Leyla'ya çöl olmak sana mı kaldı?
​Pürefkar geldin, efganın heç oldu,
Sitemin beyhude, epey geç oldu.

Hey sandalcı, ne tarafa bugünkü rotamız?
Bıkmadın mı dümeni ıssıza kırmaktan yahu...
Yorulmadın mı küreği çileye, yüreği sorguya çekmekten?
Usanmadın mı umarsızca ağlamaktan...

​Aslında belli gözlerindeki ağıtın silsilesi,

Seferi kırlangıçlar gibiydi salkım saçak gidişler,
Töhmet altında kalan tutunamayışlardı sükûnetim,
Canhıraş bir çaresizlik beklerdi nihayetinde,
Vazgeçsem utanacak olur hasret olgusu.
​Şirazemizin kaydığı belli damağımızda,
Sen kaldın...

Yapayalnız hayallere çok elvedalar sığdırdım,
Dökülen yaprakta sarıyı sevdim.
Sen gitmeyi severken tek uzaklara,
Bense tuzaklı yolları sevdim.
​Şehrin uğultusunda boşlukta bir yerdeyim,
Çamlıcadan Boğaza gülmeyi sevdim.

Söylesene doktor, hangi evresindeyim aşkın?
Hangi mahcubiyetime ket vuracağım ben?
Yoksa yine mi yenileceğim o dudaklara?
Sahi, ne zaman kurtulacağım yokluğumdan?
​Kör kütük birinin sırılsıklam hayali benimki,
Az da içimin burukluklarından kalanlar,

Rakımı doldursam mı ki bu gece?
Söndürsem mi içimdeki o zifiri harı?
Ya da katrankarası gönlüme dur mu desem...
Söylesene sahi, saat hasreti kaç geçiyor?
​Melalimi anlatsam duyar mısın gerçekten?
Umursar mısın can kırığı imgelerimi?

Suskunluğumun ardına gizlenirdi,
Eksik kalır benliğin tutuklanır çocuksu hallerin,
Kıyamazsın yakmaya geçmişin arşivini,
Alır götürür uzak diyarların kilitli kapısına,
Maziye dalmasam o kapıyı açmazdım.
​Kalem elinde ama kelimelerin yutkunur yazamazsın,

Bir ile ikiyi toplayınca üç oluyorsa madem,
Seninle beni topladığımda neden "Biz" olamıyoruz?
Git diyorsun ya, neden kal gelmiyor aklına?
Neden avucuna sayamıyorum kalbimi?..
​Toplayıp çıkarsak hani bakiyemiz aşk kalsa olmaz mı?
Neden intihara meyleder vuslatın son demi?