umut, anne karnındaki bebeğinin kendisini tekmelemesini beklemektir
"erkek mi olacak, kız mı olacak"tan ziyade 'adam' olduğunu görmek
annesine benzemesini, belki de babasına, dedesine, yada nenesine
bu yüce sevdayı pekiştirmektir umut; yalnız olunmadığını hissetmek
belki de içgüdüselliğin çok ötesinde bir şeyler beklemek
ağlamaması, hep gülmesi gibi...
Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




umut, yaşam, yaşam da umuttur. Özü ile bu sözü ile ise yazılacak çok şey UMUT. Okunası güzel dizeleri var eden yüreği saygın kalemi yürekten kutluyorum. +10 tam puan +ANT: sayfam Saygılar sevgiler
Umut değilmidir tutan elimizden hayata tutunurken , ya tutmazsa ............tebrik ve saygılarla ...........asena
Umut olmasa şu insan oğlunu hali nice olurdu.Kutluyorum tam puanla selamlıyorum.
Tebrikler Üstad!
Umut mısralarınızda tam olarak manasını bulmuş. İnsan zaten hayal ve umutla yaşarmış. Umutlarınızın gerçek olması dileğiyle selam ve dualar.
Umuda dair çok güzel bir şiirdi.
İçtenlikle kutlarım.
Saygıyla...
Umut insan içinde solmayan bir gül gibidir insanlar yaşlansada o yaşlanmıyor yaşlanacaksak umutla yaşlanalım hep içimizde kalsın tebrikler hocam.tam puan listemde saygilar...
....
Özenle büyütülmüş, beslenmiş, sevecenlikle sarmalanmış umuta yönelik duyguların bundan güzel bir anlatımı ve yürekte titreşimi dizelere yansıtılamazdı İbrahim Bey, yürekten kutluyorum. Mutluluklar sizinle olsun!(10on+)
umutsuz insan olmaz. her insanın mutlaka bir umudu vardır. her umutta farklı ve ayrı beklentilere sahiptir.anllamlı ve hoş bir şiir.kaleminizi kutluyorum.saygılarımla.
umut, bazen karanlıkta parlayan bir çift göz bulabilmektir
cananın dizinde uyuklamak; saçları okşayan yumuşacık bir eldir
yakıcı güneşten korunarak, her zaman aydınlıkta kalmak; sevgiyle, aşkla
hatta aşk ateşiyle yanmaktır umut
sonra yeniden kavuşmak; affetmek, affedilmektir
Kaleminize, yüreğinize sağlık kutluyorum usta kuleminizi, saygılarımla.
Okuyorum okuyorum okuyorum. UMUT! Varlığımızın sembolü. çok anlamlı ve çok güzel anlatımlı manzum bir makale okudum. şiirsel güzelliği de çok hoş,ÜSTAT.Hayattan bağlarını koparmaya çalışanlar için çok değerli bir öğüttü.Ahlaki çöküntüyü boğulmaktan kurtarmak gibi değerli bir kavramdı. Beğeni ile okudum. Tam puan +ant. Kutluyorum.Teşekkür ederim. Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 27 tane yorum bulunmakta