Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Artık düğün yapacak ne hal kaldı
Ne sebep!
Şehitler biçare
Ortada kaldı,
Zaman "ihanete gebe"
Düğün onlara kaldı!
Duygu yüklü şiirinizi
beğeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta