Ufkumdaki Güneş
artık kendi kabuğuma sığınmış, görmeyi, düşünmeyi unutmuş
evinde kendine temizlik, kendine çalışmak,
kendine yemek yapmak saksağanla guguksumun aşkına tanıklığına
içli bir şarkı söylemekte çalıdaki kuş
her gün hizmetinde olduğum güllerin filizlerine umutlanmak
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Söz konusu sevda olunca ., güneşin ne doğacağı yön bellidir ne de doğacağı saat... Yaşama arzusunu sağlayan da bu güneş., onu bekleyen umut değil midir...
Kaleminize, yüreğinize sağlık sayın Akdora... Kutluyorum....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta