Hali kafeste doğan kuşları andırıyordu
Uçmayı kendine layık görmeyecek kadar kanatsız bir çırpınışı vardı
Sanki kafesi beynine ve yüreğine yaptırmıştı
Kendini kaldıramıyordu kanatları
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




"Çocuk ruhu" sanki...
Hem "saf", hem deneyimsiz..
Hem de güçsüz.......
Bizi hep böyle istemedi mi "başımıza çökenler!"
Sömürgenler,
Soyanlar!
Tebrikler Önder Kardeşim..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta