Hali kafeste doğan kuşları andırıyordu
Uçmayı kendine layık görmeyecek kadar kanatsız bir çırpınışı vardı
Sanki kafesi beynine ve yüreğine yaptırmıştı
Kendini kaldıramıyordu kanatları
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




"Çocuk ruhu" sanki...
Hem "saf", hem deneyimsiz..
Hem de güçsüz.......
Bizi hep böyle istemedi mi "başımıza çökenler!"
Sömürgenler,
Soyanlar!
Tebrikler Önder Kardeşim..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta