üçpınarın yokuşunda selam verdim yalnızlığa
gece elimde tüfeğim bağrımda bir derin yara
avcımıyım ben mi avım bilemedim geceleyin
tek bir mermi sıkmadan delik deşik şu yüreğim
her nere baktımsa yarim ben seni görürüm
sonsuzluğun ebetında sever de öyle ölürüm
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta