Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
(Yarın yine tren gelecek
İki karanfil ayaklar altında ezilecek...) Belli mi olur belki bu kez karanfiller ezilmez. Çok güzel bir hasret ve beleyiş şiiri olmuş. Tebrikler.
Ben bitkin
Can verir ayaklarında bir çift karanfil
İki yanıma düşer kollarım
Bir adım daha yaklaştım ölüme sanki
Bugün de yoksun, yine boş geldi vagonlar
Kulaklarımda trenin sesi
Birkaç mendil sallanır
Birkaç hıçkırık duyulur
Tren kaybolur
Beğeniyle okudum.. +10 puan
nurten hanım,
gözleme dayalı,duygusal bir bekleyişin birlikteliğini konu alan iyi işlenmiş,etkili bir şiir çalışması olmuş.yıllar öncesine ait olmasına rağmen halâ tazeliğini korumuş.
beğeniyle okudum..
+10 puan
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta