Evet, ben varlığında kendimi buldum, Aynı zamanda içimde hep seni umdum. Her fırsatta istedim, her fırsatta özledim durdum. Günün sonunda hapsoldum: Gözlerine hapsoldum, Sözlerine hapsoldum, Dudaklarına hapsoldum... O gün sana sarıldığımda sen değil, ben sana hapsoldum. Umarım aşkımın bedeli müebbettir, Değilse eğer ben kahroldum! Kitap kokusunu hatırlatıyorsun bana sevdiğim; Daha fazla okumak için uykularımı ektiğim, o eskimiş ve sürükleyici kitabı anımsatıyorsun. Sayfaları çevirirken parmağımı kestiğim, O acıya rağmen okumaktan vazgeçemediğim kitabı anımsatıyorsun. Ben de seni okumak istiyorum sevdiğim, Sen benim gördüğüm en sürükleyici hikayem, en tutkulu aşk romanımsın. Seni anlatamam sevdiğim, betimlemeye çalışırım ama: Sen kuru toprağı besleyen su gibi geliyorsun bana, Sanki korkmuş küçük çocuğun odasını aydınlatan lamba, Sanki yeni doğmuş çocuğa duyulan anne şevkati gibi... Sensiz işler yolunda gitmez gibi geliyor bana. Canına mı susadın diyorsun? Evet, susadım sevdiğim! Bir tohum gibi can suyuma susadım. Benim canım da sensin, Benim suyum da sensin, Ben sana susadım. Sensizlik beni boğuyor sevdiğim, Sensiz bu şehir beni boğuyor, Sensiz bu hüzün beni sarıyor, Ve sensiz bu hayat çekilmiyor. Mümkünse sen boğ beni, Sen parmaklarını sar boynuma! Senin ruhumu çekip çıkarman gerek, Gözlerinde boğulsam da istemem yelek. Hem uğraşamam onunla, haindir felek, Hem de tırpanla gelir en dürüst melek.
HyudreaKayıt Tarihi : 18.11.2026 16:20:00
Şiiri Değerlendir
ürettiğim şeyler benim izlerimi taşımakta. bu yüzden çiçeklerimi bahçemden koparmayın. ben eksik kalan yere yeni bi çiçek dikebilirim. ama siz koparttığınız çiçeği yaşatamazsınız.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!