Öylesine saklanmıştım ki Kimselerin bulamayacağı, Kimseleri bulamayacağım bir yere saklanmıştım. Ruhumun açlığını görmezden gelip Beynimi doyurmayı yeter sanmıştım. Nereden bileyim gelip kıracaksın kabuğumu? Nereden bileyim tutup çekeceksin beni? Ben senin ihtimalini bir masal sanmıştım. Bana o masalı yaşatan sen, Beni tekrardan yaşatan sen... Ben bu güzel arkadaşlığı Aşk ile mahvetmem sanmıştım. Saklamak gelir elimden, Kendimden bile sakladığım gibi. Seni kendi düşüncelerimden bile sakındığım gibi... Saklamaktan başka ne gelir elimden? Övülmesini sevmediğin gözlerini Sevmediğin için övmeye çekinirim. Ama yerindedir; övmeyecekse başkası, Bakmayacaksa başkası benim gibi gözlerine, Tek kelime edersem namerdim! Varsın içimde kalsın o hadsiz sözlerim, Varsın buzul mavisi titretsin bedenimi, Tek kelime edersem namerdim! Bunları görsen nefret edersin belki, Belki de bir anda çizersin üstümü. Kendine verdiği sözü tutamamış biri Nasıl bulur kendinde sana bakacak yüzü? Nasıl tutmak isteyebilir ellerini? Ya çok sıkar seni ya da bulaşır elinin kiri... Ruhum bi' garip sana karşı; Bazen istiyor, bazen daha çok istiyor. Duygularıma mı güveneyim, beynime mi bilemedim. İkisi de birbirine karşı: Duygularım istiyor, beynim daha çok istiyor. Ama kalbim... En çok da ona acıyorum, Zira sensiz yaşamaya karşı. Ne kadar istesem de akışına bırakmak, Arttıkça korkuyorum, istemiyorum anlatmak. Bazen geçer gibi oluyor aklımın ucundan sesin, Bazen geçer gibi oluyor bedenimi kurşun gibi gülüşün. O anda istiyorum gömsünler beni gamzene; Olmayacaksam orada, neye yarar ölüşüm?
HyudreaKayıt Tarihi : 18.11.2026 16:05:00
Şiiri Değerlendir
ürettiğim şeyler benim izlerimi taşımakta. bu yüzden çiçeklerimi bahçemden koparmayın. ben eksik kalan yere yeni bi çiçek dikebilirim. ama siz koparttığınız çiçeği yaşatamazsınız.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!