En bulutsuz yaz günü örnek alır gözlerini, İlkbahar da taklit eder senin güzelliğini. Kıyıya vuran dalgaların sesine benziyorken, Mümkün değil bence sevmemek seni, Mümkün olsaydı da yine severdim seni. Kurumuş yüreğime serpilecek yağmur damlasının, Nereden bileyim gelecek senin gibi güzelden? Artık mazide kalmaz hiçbir yeri akıl kırıntısının; Sanki bekliyormuş gözlerim seni beridir ezelden. Sesi duyulmaya başladı bile bu aşk kamçısının, Vursun, izlerini taşıyacağım ölsem bile sevinçten. İncilerini geçir koluma, aksın kanım kadınım, Kırmızı yakışır dudaklarına daha fazla güllerden. Gülüşünün ışıltısından karanlık da korkar, İçimdeki çiçekler seni görmediğinde solar. Beklemek çok gerekliyse seni yıllar kadar, Kahrımı içime gömerim, olmaz bana zarar. İçim sıkılıyor güzelim; Kara yazgımın içimi karartması Ve seni uyurken izleyememek Aynı hissettirmeye başladı. Artık susturma zamanı kendimi! Deneyeceğim beynimi susturmayı, Deneyeceğim ama gücüm yetmiyor. Bazılarını, hatta çoğunu hallettim gibi, Ama beceremedim seni susturmayı, Beceremedim ve boşlukta yankılanıyor... Ve bu, benim çok hoşuma gidiyor. Üzgünüm, Seni izleyemediğim için, Sana hak ettiğin sevgiyi gösteremediğim için çok üzgünüm. Sanırım başlıyor artık, Başlıyor acı çekme sürecim. Biliyorum beklenen bir şeydi bu, Biliyorum acıtacak çok feci. Ama biliyor musun aşkım? Çok mutluyum bunun için; Seni sevdiğim için, Seni sevdiğim için, Ve seni çok sevdiğim için... Ve beni bildiğin için.
HyudreaKayıt Tarihi : 18.11.2026 16:26:00
Şiiri Değerlendir
ürettiğim şeyler benim izlerimi taşımakta. bu yüzden çiçeklerimi bahçemden koparmayın. ben eksik kalan yere yeni bi çiçek dikebilirim. ama siz koparttığınız çiçeği yaşatamazsınız.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!