Kırk yıldır aşındırmadık kapı kalmadı,
O kapılar yüzümüze kapandı dostlar,
Bugün Avrupa diye abarttıklarımız,
Düne kadar Osmanlı’ya tapandı dostlar.
Dostumuzu, düşmanımızı bilemedik,
Kanlarımızla yazdık, elimizle sildik,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bilememişiz ceddimizin kıymetini,
Üç kuruşa değiştik şanını, şöhretini,
Hem şanını, ihtişamını, heybetini,
Kadrini bilmediğimiz, Vatandı dostlar.
Son parça ciğerimizden kopandı dostlar.
Dağ gibi yüreğini yürekten kutlarım.
Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta