İbrahim Bayraktar Şiirleri

315

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

1961 yılında Çankırı, Atkaracalar'da doğdum. Evli ve ikisi kız üç çocuğum var.
Lise yıllarında başlayan şiir merakım aynı tazelikte ve aynı heyecanla devam etmektedir.

İbrahim Bayraktar

İnsanı, insan olarak yaratmış Rabbim!
İnsana hayvan yaftası vurmak da neden?
İnsan doğmuşsa, adam gibi yaşamışsa,
Asla hayvan kılığına girmez bu beden.

Kişi ikrar ediyorsa ben bir hayvanım,

Devamını Oku
İbrahim Bayraktar

Bir yumağın iki ucu gibiyiz,
İçteki ben, dıştaki sen,
Sevdayı dolamışsın boynuma,
Dolayan sensin, dolanan ben.

Terin sinmiş tenime,

Devamını Oku
İbrahim Bayraktar

Bir gün bal veriyorsun, bir gün zehir,
Kahır çektiriyorsun bana, kahır,
Bilmez misin? Benim gönlüm bir nehir,
Akar durur sana doğru bu gönül,

Zaman zaman cilveleşir naz edersin,

Devamını Oku
İbrahim Bayraktar

Damat Dedenin şekerleri;
Çeşit çeşit, renk renk,
Lokumu, nanelisi, akidesi,
Her birinde ayrı bir ahenk,
Cam kavanozlar gökkuşağına denk.

Devamını Oku
İbrahim Bayraktar

Altındağ’ın çetrefilli sokakları dikine,
Dilimizdeki türkü Ankara’nın haline,
Kalenin yamaçlarına dizili eski evler,
Geçmişten günümüze maniler söyler.

Bir de bu evlerin afilisi konaklar,

Devamını Oku
İbrahim Bayraktar

Ya güneşim ol yak beni,
Ya gölgem ol serinlet.
Ya güldür beni kahkahayla,
Ya da inim inim inlet.

Gücüm kalmadı artık,

Devamını Oku
İbrahim Bayraktar

Öyle doyumsuz ki şu insanoğlu,
Astarını alır, yüz ister senden,
Herkese eğri der, kendine doğru,
Güneşi yakmayan yaz ister senden.

Kışı soğuk bulur, karı beğenmez,

Devamını Oku
İbrahim Bayraktar

Dilimde buruk bir ezgi var,
Kızılcık şerbeti içmiş gibiyim,
Nefesim sensizlikten mustarip,
Ellerim mahzun mahzun,
Boşluğunu avuçluyor,
Sesin kulaklarımda çınlıyor,

Devamını Oku