Ben Hayatta En Çok Babamı Sevdim

Can Yücel
21 Ağustos 1926 - 12 Ağustos 1999
178

ŞİİR


1240

TAKİPÇİ

Ben Hayatta En Çok Babamı Sevdim

Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim

Bilmezdi ki oturduğumuz semti
Geldi mi de gidici-hep, hep acele işi! -
Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi
Atlastan bakardım nereye gitti
Öyle öyle ezberledim gurbeti

Sevinçten uçardım hasta oldum mu
40'ı geçerse ateş, çağrırlar İstanbul'a
Bir helalleşmek ister elbet, diğ'mi, oğluyla!
Tifoyken başardım bu aşk oyununu
Ohh dedim, göğsüne gömdüm burnumu

En son teftişine çıkana değin
Koştururken ardından o uçmaktaki devin
Daha başka tür aşklar, geniş sevdalar için
Açıldı nefesim, fikrim, canevim
Hayatta ben en çok babamı sevdim.

Can Yücel
Kayıt Tarihi : 12.8.2000 16:53:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Sahra Tekin
    Sahra Tekin

    Ölümsüz eserlerinden biri Sevgi ve rahmetle anıyoruz şair seni

  • kerem
    kerem

    ertekil

  • Emin Samğar
    Emin Samğar

    yazık ironi yapmış
    anlaşılan anlaşılmamış

  • Leyla zaka
    Leyla zaka

    Ennn sevdiğim şiirii

  • Emin Samğar
    Emin Samğar

    ah be can abi
    sevilmek isterdin baban tarafından biliyorum
    o sevgiyi talebinin şiiri gibi geldi bana

    "Bilmezdi ki oturduğumuz semti
    Geldi mi de gidici-hep, hep acele işi! -
    Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi
    Atlastan bakardım nereye gitti
    Öyle öyle ezberledim gurbeti"

    hep acelesi vardı işi için
    seninle olmak için değil
    önemli olan işi idi yani abi
    öyle önemli idi ki işi
    sen ölüm döşeğindeymiş gibi hal üzerine gelirmiş
    üzüldüm be abi
    sevdiğini filan sanmıyorum sitem ediyorsun aksine
    bu sözlerle

TÜM YORUMLAR (92)