Tekin Bekar Şiirleri - Şair Tekin Bekar

Arsinin yollarıni, dağları meşesini,
Aklıma getiririm, hey gidi eski zamanlar,
Funduk ayında milletin neşesini,
Aklıma getiririm, hey gidi eski zamanlar..!

Toprak yollarını, gogolak patikalarını,

Eski günler demişken, ilk okul çağlarumuz,
Dergi parası yüzünden, okuyamadı çoklarumuz,
Ama yineda var olurdi hep, yokluktan yoklarumuz
Aklıma getiririm, hey gidi eski zamanlar..!

Evumuz konak idi, olmasa da paramız,

Toplasan, çarpsan, bölsen, aynı boyduk,
Oy verip ''Ademi'', o koltuğa biz koyduk,
Onlar yedi yağlıyı, zannettik ki biz doyduk,
Eski ''Türki(ye)'', çok şükür yok artık..!

Vatandaşın karnı açtı, midelerde mırıltı,

O evin, küçük kapısı var,
San ki, biri içeri giriyor,
Oysa ki, bomboş civar,
Beynimi bir şeyler mi? Yiyor..!

Sallanıyor topal masa,

Alnına ne yazılmışsa, başa gelecek,
Dertlere ağlarken, mutluluğa gülecek,
Tasına ne doğrarsan, kaşığına gelecek,
Kaderden ötesine, geçemezsin oğul..!

Denilene hemen inanma, hele bir araştır,

Maymundan gelene, babana benziyorsun,
Çıkar elbiseni Çarli, kürkünü niye gizliyorsun,
Belli şebek halinden, atalarını özlüyorsun,
Dersem Evirir misin, yoksa utanıp yerinir misin?

Sözde demokrasi uğruna, orta doğu can pazarı,
Farkındasınız biliriz, burası ''İslamın'' can damarı,
Bir kılıf uydurup, boşuna başlatmadın arap baharı,
Sen dünyayı sömüren katilsin, Ey amerika..!

Kâbus nasıl çöker..! Öğretecek sana ''Türk'' olan,

O sakladığın nedir, senin gönül,
Gece acı, uyku acı, şafak acı,
Boşuna teselli verme, ey gönül,
Rakı acı, meze acı, su acı..!

Hangi neşeden, düştün bu derde?

Ey Habîb-i Zîşân, ey Ahmed-i Muhtar,
Nurunla doldu âlem, kalmadı karanlıklar.
Sen rahmet peygamberi, şefaat kânısın,
Ümmetin gönlünde en yüce makamsın..!

Bir uzun yol, Cehenneme kadar gittim,
Baktım ki, zerre ateş yok, gözetim,
İnsanlar ateşi dünyadan taşır, idrak ettim,
Cehennemde ateş arama Ey.... Kul..!

Geçerken Cennete uğradım, rahmet çok,