Tekin Bekar Şiirleri - Şair Tekin Bekar

Unutmak istesem onu, değeri artar,
Nasıl terazi ki bu, hep yanlış tartar,
Alçaksın desem, zalime kıymet katar,
Ah gönül bu işten, bir şey anlamadım..!

Silsem onu renkler, birbirine karışır,

Müsriflik bizimkisi,
Safi "aşk"israfı!..
Adı sevdaya...
Gönlün büyük gafı,
Leyla ile Mecnun,
Sevginin en safı,

Ben sanık sandalyesinde mukim...(!)
Sen bu davada hem savcı, hemde hakim...(!)
*
*
... ... ....
Suçum Ağır

Ferhat'a ''ŞİRİN'' gözüktü aşk...!
............''ASLI'' Keremdeydi oysa...........!!
Mecnun için, çölde kum tanesiydi ''LEYLA''......!!!
......Tek gerçekti Yusuf, çok sevmişti ''ZÜLEYHA''.....!!!!

Sevda motifliydi, ezip geçtiğin kilim,
Değdiğin gönlüme, bulaşmışken kirin,
Sevginin hokkabazı, bende senin esirin,
Ah aşk! .Sana aşk olsun! ettiğine bak..!

Seni abad eder mi, çektirdiğin acı,

Gelmez deme..! Beklemediğin anda gelir,
Yanan hayat kandilin, ''bir'' nefeste söner,
İster maraba ol, koca padişah istersen vezir,
Toprağa düşünce beden, her şey aslına döner..!

Gezdin dolaştın, toprağın üstünü ettin talan,

Ne oluyor? birileri çıldırmış durmuyor,
Ne halt yerse yesin, bir şey olmuyor,
Doluya koysan almıyor, boşsa dolmuyor,
Atatürk'ün arkasına saklananlar var..!

Bu bayrak bizim değil mi? neden söver,

Başı boş ''it'' görmedim,
Hepsi... tasmalıydı,
İmranlı'daki iti,
Çoktan asmalıydı..!

Mecliste tezek var,

Kocaman bir at varmış, sevmezmiş suyu,
Kapkaraymiş su orda, o dalların altında,
Köprüye vardığında, su da yansımış boyu,
Simsiyah gördüğü, süt beyazmış aslında..!

Kim diyebilir kim, uzun kuyruğu ile tuttuğu,

Bilirim Küsmüşsün bize, ne desen haklısın,
Şehrin tam ortasında, mümine yasaklısın..!

İstemezmiyiz sanırsın, kapına gelmeyi,
Gelip de kapına, Allah'ın selamını vermeyi..!