Tekin Bekar Şiirleri - Şair Tekin Bekar

Dudaklar silikonlu, kirpikler takma,
Burun estetik popolar, memeler kalkma,
Böyle olunca beden, ''aşklarda'' çakma,
Toz pembe hayalle, yaşanmıyor be..!

Gülüşler beyaz hoş da, ''diller'' hesapsız,

Yaylanın serin suyunda, bir çeşme başı,
Göz göze geldik o gün, yaktın ateşi
Oy benim kara yazım, böyle miydi alın yazım?
Sevdim bir güzeli, dertli çalar bu sazım..!

Dere akar taş üste, benim derdim baş üste,

Bir cetvel, ölçüp biçti bir asır,
Santim santim, ayırdı ümmeti,
Çağdaşlıkla, uyutulurken sabır,
İmandan kopardı, imanlı milleti..!

Demokrasi gözle görülmez tutulmaz, havadır,
İnsan insanca yaşamayı, anlatan Kurandır,
Asıl irtica okumayıp, İslama karşı durandır,
Hortlak gibi yaşarsan, gel çık işin içinden..!

''Ol'' ki emreyledi, var oldu cihan,
Kalubeladan indi, her cana iman,
O canın vadesi, belli bir zaman,
İkrarını fark eyle, çıkma irfandan..!

Suretin bir ayna, cemalin nurda,

Ne mağlubu var bu savaşın ne de bir galibi,
Hissettiğim kadarmısın, azı mı? Bu en garibi,
Belki de “adını ezberlemek” yordu kalbimi,
Duramıyorum çingenem, gidişime çal bu akşam..!

Yalnızlığı öldürdüm bu sabah, eşiğin öte yanında,

Uzaklaştı benden, aklım erene kadar,
Hayata ''gülüşümle'' dokunduğum,
Kıyıdan usul usul, gençliğim ardından bakar,
Sefere çıkan şu gemi, benim çocukluğum..!

Mahsuscuktandı küsüşmelerimiz,
Parmak parmak üstündeydi kırgınlığımız,
Çocuktuk.

Karayemiş yapraklarından şapka,
Tahtadan kılıç kadardı, öfkemiz,

Kirli Dünyanız da , ''Çocuk'' olmak mı?
Hiç kirlenmeden, ''İnsan'' kalmak mı?
Yoksa sizi örnek alıp, ''Cani'' olmak mı?
Beni doğurma ana, yalvarıyorum sana..!

Bak anne, Haziranda ''Eylüller'' sararmış,

Nasıl küfür etmem, bu adaletsiz düzene,
Elindeki güç ve parayla, garibi ezen ezene,
Kim diyorsa ki, fakir fukaradan bize ne?,
Yüce mevlam dert versin, derman aratmasın..!

Birileri oturur, en tepede en yüksekte,