Sarkaçların kirli yorgunluğu, o dar kalıplı göğüs kafesi
Artık bir teşhis değil bu, ne de düpedüz delilik.
Kuyularda unuttuğun o adam uyandı birden,
Dünyayı bir çatlak arasından seyreden o adam,
Yararak kaskatı uykusunu fırlattı ilk keskin bıçağı.
Durup durup bir ray kavşağında, paslı makaslardasın,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta