Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

Mutsuz dünyada umutsuzluk
Sevgisiz ortamda sogukluk
Karmasik hayatta karisiklik
Zor bulursun ararsan insanlik

Belki düsünüyorsun sacmaliyorum

uzaklarım var benim
çok uzaklarım
çaresizliğe kurşun sıkan
özlemlerim de hasret yuvası,
bu saatten sonra

uzaktasın çok uzaklarda
çivisi çıkmış umutlarda
ne kadar ağlasam faydasız
tüm dertlerimi al bohçala,

uzaktasın çok uzaklarda

Yoktur bir hayat acimasiz
Insanlar insafsiz,haksiz
Yapmazlar bir is cikarsiz
Insanlik cok zor sanki imkansiz

Baksana su doganin güzelligine

Günlerden hiç bir şey
Yalana kaptı kaçtı
Söz gelişi hayat
Iskalıyor her an
Her anı

ne varız ne yokuz şu kainatta
gelmişlik gitmişlik ne icabında
uyduran uydurmuş çıkmaz sokakta
bir işe yaramaz beynin çarkında,

ha bu ha öbürkü değil ki çözüm

yalanı icat etmişler
diğer adı da insan
o da kendine uydurmuş
kendine uygun bir zan...

gel zaman git zaman

takılmışız bir çarka
dönüyoruz boşuna
ne desek ne etsekte
neyimize ne fayda...

varlığımız bir yokluk

insanız,
güyaya göya
lüzumsuzluğa bir çengel
hiç bir şey asamadığımız,
uyduruşluğun uyduruk şekli
uyduran da ta kendisi,

İnsanoğlu bu insanoğlu
Gözleri oyulacak mahlukat
Bildiği tek bir şey var
O da bana hep bana rabbena,