Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

ey
yokluğun ertesi
varlığının elleri kelepçeli
hüzünler asılmış kalbe
sanki yasın sessiz hali...

ey koca ömür
ne eyledin sen beni
beni beni,
bir gün bile
sormadın hali
halimi,

Anlamazsın
Ömrün nasıl geçtiğini
Ve
Nihayetinde de bilemezsin gerisini
Sanki hiç olmamışsın

Şu ömür
Virajlı bir yol
Hayatın kıskaçlarında,
Sevmeye nerden tutuldum
Yokluğun yaptıracak bir kaza bana,

Ölmekmiş meğer sevmek...

Ey dünya çaresizim
Ömrüm bitti bitecek
Mutluluğu çok gördün
Eline ne geçecek? ...

ey be dünya dünya
sevmenin kanunu ne?
yaşarken ölmek mi?
ölürken yaşamak mı?

bırak geçsin şu zaman

ey beyin
sen nelere kadirsin
ihtimalerin ihtimallerinin ötesin de
bir kavim,
dinler emrivaki
düşünce çarkı felek

yine takıldık kaldık zamansızlığa
gün gün olsaydı
bari
ucunda bir vurdumduymazlık
karanlık çimliklendikçe,
suyundan da koy

Karsima ciktin aniden
Hicte hesapta yokken
Ne güzelde unutmusken
Bunu böyle bilesen

Olamazdi bu sevda

Agimi cekmeye hazirim
Kavusmak varsa hesapta
Gönül delirip duruyor
Sensizligin diyarinda

Kucak actim sabirsizliga