Talat Özgen Şiirleri - Şair Talat Özgen

İpe bağlanmış bir umut
Baharın da boynu bükük
Ve
Gel de şimdi
Bir çivi çak,

Sessizlikte kalan bir umuttun sen
Bak
Ne haldeyim
Ne hallerdeyim
Gel de şimdi gör beni,

ah benim güzel dediğim
gözlerinde mi öleyim?
bende yaşamak isterim
geldiğim şu dünyada...

yaşam değil ki bu sensiz

Geldikten
Ne oldu yani
Geriye kalacak olan bir tek
Mezar taşındaki
İsmimiz,

kırmayalım
kuşların kanatlarını
dallarda yaprak yok diye
gelecek elbet gelecek bahar
istesekte istemesekte...

Çığlık çığlığa umut
Görünce
Dünyanın şu halini,
Berbat mı
Berbat

Sen
Yok musun sen
Kalbi yıkıp giden,
Kahıra bal çalmamı
İsteme benden,

Geceler karanlik Berlin sokaklarindada
Dizboyu yanlizlik koyulmus yollara
Düsünceler atliyorlar daldan dala
Tutmaksa imkansiz ip yok ki boyunlarinda

Zamanla oynuyorum bir ileri bir geri

Gecenin bu saatinde
Akıla gelinilir mi ki hiç be güzelim
Başka zaman zaman bulamadın mı ki
Darağacında olan bir ömürde
Sensizliğinde yuvarlanıp giden,

Gecenin bu saatinde
Kendimle başbaşayım yine
Demlemişim yalnızlığımı
İçiyorum sensizliğimde,