Takvim yaprakları Şiiri - Hasan Yılmaz 3

Gözlerimde eski bir nehrin kuru izi var
Yüzümde yılların çizdiği derin yazılar
Acılar bile artık canımı pek yakmıyor
Zaman akıp gidiyor, geriye hiç bakmıyor

Yumuşak tenimde coşan o eski fırtına
Duruldu sessizce bıraktı kendini zamana
Bu fani beden kaldı sanki sadece deri
Şimdi saklar peltesinde o kayıp günleri

Aynadaki yabancı bana tanıdık bakar
Saçıma düşen aklar bir şelale gibi akar
Eski bir şarkı duysam gözlerim dolar
Gençliğin o deli renkleri sararıp, solar

Duygularım dinginleşti, bir deniz misali durgun
O eski öfkeler bitti, şimdi yüreğim yorgun
Sadece bir hüzün sarar bazen akşamları
Masama dizilir eski takvim yaprakları

Ellerimde damarlar birer coğrafya çizgisi
Her biri ömrümün en dokunaklı ezgisi
Dokunduğum her nesne geçmişi hatırlatır
Zaman, tendeki çizgilerle bana şiir anlatır

Kelimelerim azaldı, sessizliğim çoğaldı
O eski heyecanlardan geriye sükut kaldı
Dünyanın gürültüsü artık uzak bir masal
Ruhum şimdi daha hafif, daha duygusal

Bu son mevsimin rüzgarı tenimi yalarken
Yürüyorum guruba doğru vakit çok erken
Heybemde hatıralar, yüzümde çizgilerle
Veda ediyorum dünyaya sitemli ezgilerle
2025