Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

DOST DENMEZMİŞ HERKESE

TAŞ’a uzak yerden gelmez demişler
Arıyorsan eğer yakınlardadır
Sırrını deme der! Atam dostuna
Dostunun da mutlak bir dostu vardır

Bir ah çeksem yanar karşı ki Dağlar
Sığmaz döksem göz yaşımı! Deryalar
Of demedim! Onda büyük isyan var
Bir ahım var benim! Hep beni yakar

Oh demedim kursağıma takıldı

GÖSTER YA ALİ

DERGAH’ına geldim ilim kapına.
Beni hidayete eyle ya ALİ.
Düzen Haktan yana yol almaz oldu.
Bizi haksızlıktan koru ya ALİ.

Salaş meyhanenin kapısı açık
Henüz vakit erken gireyim dedim
Barmen yerinde yok işi var belli
Eski masamızda durup bekledim

Baktım bir köşede birisi sızmış

GÖNLÜM SEV DİYOR TANRIM

Gönül verdin arsız uslanmak bilmez
Daldan dala konar yorulmak bilmez
Sever sevilmeyi beklemek bilmez!
Baş edemez oldum onunla Tanrım

GENE Mİ AYRILIK KADER

Karanlıklar içindey’ken yüreğim.
Güneş gibi doğdun gitmez sanmıştım.
Aşka susamışken şu garip gönlüm.
Bir yudum su verdin ona kanmıştım.

O güzel gözlerin eyler mi beni?
Bir başka oldum ben gördüm göreli!
Bilmem melek misin ya da bir Peri
Gel beni yolumdan eyleme güzel

Tatlı bakışın var girer kanıma

GEÇ KALDIN SANMA

Sende bırak da git bensiz bu beni.
Alışmışım! sanma her şeyim yeni.
Saysam sana bitmez gelen gideni.
Aşktan yana şansım hep böyle gider.

CAN AKDENİZ

Tek dostum can dostum
En büyük sırdaşım deniz!
Dalaşırız, boğuşuruz
Darılırız, bezende küseriz

ÇÖZEMEDİM SENİ

Bilemedim asla, çözemedim ben
Ben hep buradayım kayıplarda sen
Bir an göçüp gitmek geldi içimden
Senden habersizce, bak gidemedim