Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

Bu sonsuz gecenin karanlığında
Bir sen varsın hayalimde rüyalarımda
Bir seni düşünürüm seni yaşarım aklımda
Bu serseri başımın bir sen varsın hep başında

Seni düşünüyorum en başından aşkımızın

Geç bulup tez kaybettim seni ne yazık
Benim şu Kaderimde varmış yalnızlık
Gülmeyen bu yüzüm gülemez artık
Doğmaz Güneş ufkuma her yer karanlık

Aramıza girdiler kara kediler

Yaprakları mı kaldı dalımızın?
Aşk mı kaldı gönlünde sevdalı-mızın
Bir fırtına ki koptu silip süpürdü ne varsa
Farkına bile varmadık neler oldu ansızın!

Vatan dersen dört bir yanı kaynıyor

Her insan yazamaz şiiri
Duyan gönlü sevdayı bilen
İnsanı seven hayatı keşfeden
Ruha hitap etmesini ilke edinen
Her anından zevk alan zevk verebilen
Karşısındaki insanları sıkmadan dinleten

Ben Tanrı-nım ey insan unutma beni
Her şeyinle ben yarattım seni
Bilirim ben nefsinin kalbinin
Bilirim ben senin niyetlerini

Senden önce bilirim nedir isteyin

Sana vuran eller yansın kurusun
Vuracak güçleri kökten yok olsun
Sen ki bir Ana’sın Sen bir Kadınsın
Sen olmazsan hayat olmaz değil mi?

Sen bize eş oldun bütün zorlukta

SEN BENDESİN Kİ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! !

Sen çok başka bir şeysin aşkım.
Sende bilmediğim şeyler o kadar çok ki.
Sen öyle mağrur öyle şirin tatlısın,iyisin ki.
Sen o kadar uzakta ve o kadar yakınsın ki.

Bakma sen durduğuma!
Tadım yok bu aralar
Alıştım yokluğuna
Yazılmış bu sayfalar
Gene güneş sabah doğup
Ufkum-daysa akşam batar

Aşk sevgiye küsmüş iken yüreğim
Rüzgarlara kapılmışken benliğim
Güzelliğe küsmüş iken gözlerim
Sen benim karşıma çıkmayacaktın

Ellerim uzanıp saramaz iken

SENİ HEP SEVECEĞİM

Ben seni küçükken sevdim
Dağınık saçlarınla
Gönlümü gönlüne verdim
Tatlı bakışlarınla