Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

Seçemedim gözlerinin rengini
Aşamadım ben bu aşkın bendini
Ne söylersem kimse bilmez derdimi
Beni benden aldı! Zeytin gözleri

Bir bakışı var ki! Ne Canlar yakar

Görebilsen yüreğimi görürdün kendin
Sen her görüşümde bir daha girdin
Sen her an gülümse olmasın derdin
Mahzendeki Şarap gibi Yıllanmır sevgin

Unuturum dert kederi görünce seni

Güzel güzeldi

Dar uzun sokağın karşı başında.
Ak’la kara gibi biri belirdi.
Gelişinden endamından anladım.
Gelen bir kız idi ve çok güzeldi.

NERDE CEHENNEM
NEREDE CENNET


Tanrı bize vermiş beden ile CAN.
Beden toprak CAN’ımız da tanrıdan.

NE OLACAK BU HALİMİZ


Acınacak bir haldeyiz.
Kendimiz bakıp görmeyiz.
Ne olacak hiç bilmeyiz.

SEN GİDERSEN KALIR BENDE ALMİRA

Aynalara baktım görmedim kendim
Karşımda duran var biri! Al Mira
Değişmiş bedenim erimiş bendim
Kalan vardır elde var bir! Al Mira

Başım dara düştü derle yemedim
Bir el atıp beni kurtarsan ustam
Bir karanlık sarmış bütün afakım
Bir ışık versen de kurtarsan ustam

Ektiğim ekinler çıkmaz olmuşlar

BU KUTSAL AYIN ORJİNAL ARAPÇA ADI RAMADAN-


Bu gün gene Bahar yaşadık Yaz'da
Hem yağmuru gördük dalda Kiraz'da
Kuşlarda ötüşür oynaşır dallarda

Bir maziyi bir kalemle silen Sen!
Çıkamazsın istesen bu gönlümden
Kolay mıdır Meçhuldür deyip gitmen
Girmek kolay çıkması zor gönlümden

Ağıt değil Aşktır o bilmediğin

İsyan diye bilirsin benim bu feryadıma
Her günüm azaptır yok ümidim yarına
Eremedim bir türlü ömrümün baharına
Ne günahım var benim neden yarattın Tanrım

Gülemedi bu yüzüm her anım umutsuzluk