Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

KENDİMİ YAKTIM

Dün gece her şeyi döküp dağıttım.
Ne var ne yok ise ortaya attım.
Gene üzdüm şu zavallı kalbimi.
Kara gözlerimi yine ağlattım.

AKLANINCA DÖNGEL BARİ

Derin yaralar bırakıp tükendi gitti.
Bu yaralar bütün ülkeme yetti
Hainler her şeyden habersiz sanki
Tarihleri sende yazılı Eylül!

Gönlümün emaneti-sin şu yüreğime
Başka sevgi giremez inan kalbime
Görmez senden başka bak gözlerime
Kendim için sevdim! Yalnız kendime

Taşıyor bedenim tüm izlerini

Bu gün senin şarkın söyleniyordu;
Uzaktan dinledim yaklaşamadım!
O bana hep seni! Gösteriyordu
Gözümü açıp ta hiç bakamadım!

Kesildi ayağım dik duramadım!

Sensizliği armağan etti bana
Söyle bana ben bu şansı ney leyim
Çaresizlik çökmüş dört bir yanıma
Sen de bana! Bu Kadere ne deyim

Her anımda akıyor gözyaşlarım

O son idi
Mahzenimdeki!
Şerefine içtiğim şarap
o son!
Son
Adımlarımdı

SEVMEK ENGÜZEL ŞEYDİR

Gerçek insan her zaman güzeldir
O insanlığı iyi bilir
İnsanı her şekilde sevmek!
Güzeldir!

SİGARAM

Elveda değil de bıraktım dedim
Belki senle yine karşılaşırız
Senden bana hiçbir fayda görmedim
Param bitti yalnız senle sigaram

SENSİZ OLMUYOR SABAH

Dün gece! uzadı, bitmek bilmedi
Sabahı, oturup yalnız bekledim
Nede alışmışım diyemem sana
Tanrı’dan o anda ölmek istedim

Kula kulluk edip tapmadık diye
Ezildik ey Tanrım sen koru bizi
Bizde şeref candan çok pahalıdır
Satılmadık diye yaktılar bizi

Hakkımızda ne fitneler yapıldı