Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

Geçti gecenin yarısı.
Neredeyse olacak sabah.
Can çıkar da çıkmaz!
İçimdeki AH.......
Dün sabah!
Gene de indim sahile!

BİZİM SOKAK

Bizim sokak belediye.
Hizmet görmez yakın diye.
Mekan’dır fare kediye.
Çöplük gibi bizim sokak.

ÂLEVİ OLMAK HAZRETİ ÂLİ-Yİ SEVMEK İSE EĞER İLK ÂLEVİ HAZRETİ MUHAMMED ÂLEYHİ ESSELAM DIR! ! ! ÇÜNKÜHAZRETİ MUHAMMED HAZRETİ ÂLİYİ ÇOK AMA ÇOK SEVERDİ! ! ! ! ! !
ÇÜNKÜ HAZRETİ MUHAMMED ŞÖYLE BUYURUR İDİ- HER KİM HAZRETİ ÂLİYİ SEVERSE BENİ SEVMİŞ SAYILIR HER KİM BENİ SEVERSE DE ALLAHI SEVER
DEMİŞ İSE EĞER HAZRETİ ÂLİYE SEVGİSİNİ O KADAR GÖSTERMİŞ İDİ

Âlevilik nedir diye soranlar!
Âli sevmek, Âlevilik değil mi?

Beni tanımadı! bilemedi kalbim!
Ben onu ne çok sevdim! Bilmedi derdim
Ne zaman beklerim hesap etmemiş kendin
Söylediği sözü bana yüklüyor!
Ona sorsan suçlu! Hep sensin diyor
Yıllar var dilimden adı düşmüyor

Seçemedim gözlerinin rengini
Aşamadım ben bu aşkın bendini
Ne söylersem kimse bilmez derdimi
Beni benden aldı! Zeytin gözleri

Bir bakışı var ki! Ne Canlar yakar

Görebilsen yüreğimi görürdün kendin
Sen her görüşümde bir daha girdin
Sen her an gülümse olmasın derdin
Mahzendeki Şarap gibi Yıllanmır sevgin

Unuturum dert kederi görünce seni

Güzel güzeldi

Dar uzun sokağın karşı başında.
Ak’la kara gibi biri belirdi.
Gelişinden endamından anladım.
Gelen bir kız idi ve çok güzeldi.

Uğrak oldu her gün bana o yerler
Geleceksin diye her gün giderim
Oradayım ben her sabah her seher
Seni arar her an orda bu gözlerim

Azda olsa su serpilir gönlüme

Gözlerim seni arar nerdesin! Nerde?
Gözlerindir düşüren beni bu derde
Görmesem kahrolurum! Us kalmaz serde
Geleceğim diyordun hep eski günlerde

Bu sabah gene hüzün sardı benliğim

KALBİMİZDESİN YÜCE ATATÜRK

Gurur ile andık bu günde seni
Ulaşamaz kimse şanına Atam
İzinde yürüyor dünya Âlemi
Beşikten mezara anıldın Atam