Tadilat Şiiri - Ruler Ackgz

Tadilat nedeniyle kapalıyım. Yıkık dökük duvarlarım, kırık camlarım var bu ara, İçimde hummalı bir inşaat, dilimde bitmek bilmeyen bir yara. "İyi değilim" dersem aforoz edilirim biliyorum, Yaka paça kapının önüne konulmaktan korkuyorum. Nereden buluyorsam bu teşbihleri, bu acı betimlemeleri, Güzel cümle fakiriyiz diye, anlatamıyoruz ki geçen günleri. Hâlimizi de izah edemiyoruz kimseye, Vallahi bu bir dram, dokunuyor kalbime. Penceremden odama dikdörtgen bir gri doluyor, Gökyüzü bile rengini kaybetmiş, halime ağlıyor. Yağmur damlaları camlarda kirli izler bırakıyor, Ve inanır mısın, buna bile canım çok sıkılıyor. Güneşsiz gökyüzünü düşünüyorum saatlerce, Eski bir melodi yankılanıyor odada, sessizce. Fondaki şarkıyla içimden avaz avaz susuyorum, Zamanın durduğu o boşlukta kayboluyorum. Yine aylardan kasım, Sanki bu mevsimde kaldı bir yarım. Eksilen benim, azalan benim, biten bendeki o eski ezgi, Hazan sızım bu, içimin hiç geçmeyen esintisi. Bir sorum var kendime, yankılanır boşlukta: Ruhun nerede? Ve en son ne zaman, gerçekten kendine sarıldın? En son ne zaman acılarına "geçti" diye fısıldadın? Karamsarım bu günlerde, her şey bir yük omuzlarımda, Ama birkaç güzel şiir okudum dün gece, Değişti ruhum, bir nebze de olsa bittim derken hece hece. Yine de sığmıyorum bu dar kalıba, bu sokağa, bu kente, Mısrasızım, birikir cümleler içimin dilinde. Bir "ah" ile bir "amin" arasına gerilmiş ince bir sırattayım, Ne düşebiliyorum o sonsuz boşluğa ne de huzurlu bir hayattayım. Zifiri bir bekleyişin, gün yüzü görmemiş güneşiyim sadece, Doğsam da aydınlatmıyor günümü, yakıyor içimi bu gece. Benim hududumda gece böyle, uzun ve derin, Benim dünyamda her yer sessiz, her yer heryerde. Sessizliğin sesine gömüp tüm çığlıklarımı, Susuyor ruhum, can sızım içimde. Biraz bağınık ortalık. Tadilat nedeniyle kapalıyım... 𝓡 𝓤 𝓛 𝓔 𝓡