Ruler Ackgz: Hayatı, Biyografisi, Eserle ...

24 Nisan 1972'de Kastamonu'nun Çatalzeytin ilçesinde dünyaya geldim. 1993 yılından bu yana Hollanda'da yaşıyorum.

Hayat bana çok şey öğretti. Kayıplar, kırgınlıklar, hayal kırıklıkları ve yılların omuzlarıma yüklediği yorgunluklar biriktirdim. İki evlat yetiştirdim, bugün bir de torun sahibi olmanın mutluluğunu yaşıyorum. Yaklaşık otuz yılımı çalışma hayatına verdim. Emek verdim, mücadele ettim, çoğu zaman kendimden ödün verdim. Şimdilerde ise yaşadığım haksızlıkların, hayal kırıklıklarının ve içimde birikenlerin ağırlığını taşıyorum.

Ruler benim için yalnızca bir isim ya da imza değil. Henüz 14 yaşındayken bir aşk uğruna seçtiğim bir isim. Bir zamanlar uğruna kalbimi ortaya koyduğum, canımı çok yakan, belki de hayatımda en derin izlerden birini bırakan bir isim. Aradan yıllar geçti, çok şey değişti ama ben Ruler'dan vazgeçemedim. Belki de insan bazen kendisine acı veren bir hatırayı bile yüreğinden söküp atamıyor.

Kelimeler benim sığınağım. Yazarken içimde birikenleri, söyleyemediklerimi ve kimseye anlatamadığım duyguları satırlara döküyorum.

Ben Ruler. Hayatın yorduğu, zaman zaman kırdığı, yaşadıklarından derin izler taşıyan; geçmişiyle, kalemiyle ve içinde sakladığı hikâyelerle yaşamaya devam eden biriyim.

Eserleri

Tadilat
Tadilat nedeniyle kapalıyım.
Yıkık dökük duvarlarım, kırık camlarım var bu ara,
İçimde hummalı bir inşaat, dilimde bitmek bilmeyen bir yara.
"İyi değilim" dersem aforoz edilirim biliyorum, Yaka paça kapının önüne konulmaktan korkuyorum.
Nereden buluyorsam bu teşbihleri, bu acı betimlemeleri,
Güzel cümle fakiriyiz diye, anlatamıyoruz ki geçen günleri.
Hâlimizi de izah edemiyoruz kimseye,
Vallahi bu bir dram, dokunuyor kalbime. Penceremden odama dikdörtgen bir gri doluyor, Gökyüzü bile rengini kaybetmiş, halime ağlıyor. Yağmur damlaları camlarda kirli izler bırakıyor, Ve inanır mısın, buna bile canım çok sıkılıyor. Güneşsiz gökyüzünü düşünüyorum saatlerce, Eski bir melodi yankılanıyor odada, sessizce. Fondaki şarkıyla içimden avaz avaz susuyorum, Zamanın durduğu o boşlukta kayboluyorum. Yine aylardan kasım,
Sanki bu mevsimde kaldı bir yarım.
Eksilen benim, azalan benim, biten bendeki o eski ezgi,
Hazan sızım bu, içimin hiç geçmeyen esintisi.
Bir sorum var kendime, yankılanır boşlukta: Ruhun nerede?
Ve en son ne zaman, gerçekten kendine sarıldın?
En son ne zaman acılarına "geçti" diye fısıldadın? Karamsarım bu günlerde, her şey bir yük omuzlarımda,
Ama birkaç güzel şiir okudum dün gece,
Değişti ruhum, bir nebze de olsa bittim derken hece hece.
Yine de sığmıyorum bu dar kalıba, bu sokağa, bu kente,
Mısrasızım, içimde birikir cümleler dilimde.
Bir "ah" ile bir "amin" arasına gerilmiş ince bir sırattayım,
Ne düşebiliyorum o sonsuz boşluğa ne de huzurlu bir hayattayım.
Zifiri bir bekleyişin, gün yüzü görmemiş güneşiyim sadece,
Doğsam da aydınlatmıyor günümü, yakıyor içimi bu gece.
Benim hududumda gece böyle, uzun ve derin, Benim dünyamda her yer sessiz, her yer serin. Sessizliğin sesine gömüp tüm çığlıklarımı, Susuyor ruhum, can sızım içimde büyüyor.
Ve bu yüzden , Tadilat nedeniyle kapalıyım...
?? ?? ?? ?? ??