Sakinle?tim Şiiri - Ruler Ackgz

Elini eteğini çekiyor ruhum yeryüzünün bütün kalabalığından, Vazgeçmem gerekiyor artık havadan, sudan, gökyüzünün mavisinden. Kedilerin uykusundan... Klasiklerimden... Tchaikovsky’nin hüzünlü Kuğu Gölü’nden... Zorlamayın beni kendimi anlatmaya, zorlamayın dünyanızı anlamaya, Kendi içimin girdabıyla, kendi derin yalnızlığımla meşgulüm. Kulak tırmalayan bir vızıltıymış meğer dünyanın beyhude telâşı, Ruhumun sarıldığı yegâne hakikat; sadece atların hür koşmalarıymış. Sade yaşayıp sessizce mutlu olmama, kendim kalmama izin verin, Keyfimi kaçırmayın, tüketmeyin kalan son sabrımı, bulandırmayın huzurumu, Fani dünyadan dargın gitmeyeyim, Kendi ellerimle gömdüğüm ölülerim, kendi içimde devasa yıkımlarım var. Hayal kırıklığına uğrayan gözlerinize aldırmıyorum nihayet, Kendimi bildim bileli böyleydim, sığamadım sizin sahte kalıplarınıza. Çere çöpe, kof bir imana teslim olmak ezelî bir aldanışmış, Baş tacı ettiğim eller ömrümü bir çırpıda harcarken, İçimde çırpınan yaralı kuğunun hüzünlü esaretine teslim olmuşum, Yine de fısıldıyor kalbim en tanıdık teselliyi: Adima azap ayeti indirilmiş degil ya! Vardır bir yolu… Düzelirim. 𝓡 𝓤 𝓛 𝓔 𝓡