Tablodaki Lale Şiiri - Rifat Uçar

Gözün takılır tablodaki laleye,
geçmişten getirdiği naif duyguyu
radyodan gelir gibi
gitara aktarır.

Gitarın sesi
ince bir sızı olur içimde,
damla damla akar.

Sızısı
bir mendile geçer,
katlanır, taşınır.

Rüzgâr
onu kurutur,
söylenmeyen bir yerden,
şefkatiyle.

Bir bardak
düşer elinden dünyanın,
ses tamamlanmadan kırılır.

Parçalar
çayın içine karışır.

Çay en son kalandır;
artık sıcaklığı değil,
hafızayı taşır.

Öbür gün
yarım bir ışık gibi
kalır sadece.