Sustum... Adını anınca çoğalan bir şey vardı içimde, dilimden dökülse eksilecek sandım. Biraz gözlerine bıraktım söyleyemediklerimi, biraz gecenin en sessiz yerine. Seni anlatmak değildi niyetim, zaten hangi kelime yetişebilirdi bir insanın içinde büyüyen o tarifsiz hâle? Ben aşkı biraz da susarak öğrendim. Bir bakışın içinde uzun uzun kalmayı, bir sesin ardından dalıp gitmeyi, aynı gökyüzüne bakarken başka hiçbir şey düşünmemeyi... Sustum... Sana söyleyeceklerim bitmedi, yalnızca bazı duygular kelimelere sığmayacak kadar derinleşti. Şimdi içimde bir sen varsın, ne eksik ne fazla... Ve ben her sustuğumda biraz daha seni söylüyorum.
Cansu SarıyıldızKayıt Tarihi : 19.11.2026 02:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!