Zaman daha rahmine düşmemişken asrın,
Kālû Belâ’da soyundu ruhum bütün adlardan.
Henüz kimliği yokken rüzgârın ve kahrın,
Ben o gün geçtim, gölgesi olmayan yollardan.
O buz tutmuş şafakta bırakıp hudutlarımı,
Ağırlığı henüz tartılmamış bir gölgeyle indim bu mâsivâya.
Göğsümde saklayıp o ilk sözün saltanatını,
Sürgün edildim rengi icat edilmemiş toprağa.
Kayıt Tarihi : 21.10.2026 14:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!