Ne zamandır derimi içime hapseden nefesim
Kirpik uçlarımda yağmuru
denkleştirirken
Omzuma illmek attığım karşılıksız
sevgiler
İğne gibi batıyor kalbime
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




"...çok tenha Süreyya"
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta