Yok, yok, öyle değil,
Adildi her şey esasında
Herkes istediğini seçti
Pahasını ödeyip.
Sadece bir şey olabiliyordun
Gidiyorum dediğinde,
Peki ,
Ama güzel bir söz bırak
Onunla bekleyeyim , dedim.
''Seni özleyeceğim'' deyince
Bu kadar dolambaçlı değildi halbuki huzura çıkan yollar
Kendine mi güvenemedin yoksa AN'a mı..
İnsan İmkansızlık taşını yollarına kendi döşer
Bu telaş niye,bu korku bu endişe..bize reva mı
Vakti dolunca,olacak olanı,rabbim önümüze serer.
......................................
Belki de ruhunun ruhumu tanımasıydı yaşanan,
Sen AŞK dedin.
Duyduğun en güzel şey aşk olduğundan...
Sevmek özgürlüktü
Özgürlük sevmek,
Birbirimiz için,
Fedakarlık yapmak değil,
Birbirimizi kafeslerden kaçırıp
Gökyüzüne beraberce uçmaktı
Anladım ki insan
Bir zaman bilmediği için
Bir zaman da çok bildiğinden
Susarmış....
Sonra her şeyden
Herkesten kaçtığımda
Düşünerek neyi hallettin,
Düşüncenin durduğu anda
Kendiliğinden devreye giren
Histir o buldum dediğin,
Onu bulamazsın,O
Zihnin iflas ettiği yerde
Kelimeler öylesine...
Bir kenarda boş boş duruyordu,
Ta ki mana kelimelere sarınıp
Ağızdan çıkana kadar...
Mesela ''seni seviyorum''
Öylesine iki kelimeydi;
Manasından habersiz olan,
Sevilmek için neden arar teninde.
Oysa AŞK,
Erimesidir ruhun, ruhun içinde...
04.05.2017/DENİZLİ
Benim hep acelem vardı
Yaşamaya...
İlkokulda arkadaşlarım
Öğretmenin gözüne girmeye çalışır
İlk önce okuyup kırmızı kurdeleyi
Yakalarına taktırmak için uğraşırlardı,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!