Şule Akşit Şiirleri - Şair Şule Akşit

Aslında pek benzemezdik birbirimize,
Ben rahme düşer düşmez ,
Doğururdum cümleleri.

O, hemen yazıp noktayı koymazdı,

Öylesine işte,
Kopyala yapıştır usulü
Doğduğu günden beri
Ezbere yaşıyor,

Bedene sonbahar gelmiş
Gönül hala bahar derdin de...
Kış gelecek, düşecek son yaprak
Umulmadık an da gelmeden ecel...
Umutla beklenen,nerdeysen gel...

Yaşıyorduk,yaşarken,
Direksiyon elinde araba kullanan,
Ama babasının kucağında olduğunu UNUTAN
Çocukların tüm ruh hallerini taşıyorduk.
Sevinçliydik,gururluyduk, ukalaydık,
Taşkın ve telaşlıydık en çok ta korkak..

Ne yapmalı şimdi
Dümeni geçmişe
yada geleceğe mi kırmalı
Ağlayıp gülüp
Andişe edip,umutlanmalı mı
Ne yapmalı şimdi

Önceliği olmadıklarımızı,
Önceliğimiz yapmanın pahası ,
Mutluluğu ötelemekti mutluluk adına.
O gün hiç gelmedi ,nasıl gelsindi ?
Mizansız ve nizamsız , intizama muhtaçtı.

Umut ile korku tepeleri arasında koşarken,
Bulduğumuz zemzem suyuydu
Vuslat zamanlarımız.

Şimdi , ne korku var, ne ümit.
İkisi de hapisten kaçarken

En doğrusu neyse işte...
Benim yerime düşünsen
Benim yerime söylesen
Benim yerime yapsan....
Ben sadece sevsem..
Hııı...?

Yaşam der durur da her an
Önce ölmeyi bilmeli insan...
Nasıl yaşayacağını düşünme
Nasıl öleceğini biliyorsan...

Ölsen de beni unutamayacaksın...
İnsan her şeyi unutur,
Ecelin gülümseyen yüzünü unutamaz derler
Seni rahme düşürenin yaşatanın ve öldürenin de
Ben olduğumu bilip aklını oynatacaksın...