Suat Çiçek Şiirleri - Şair Suat Çiçek

Şu hayat ki bir varmış bir yokmuştan ibaret
Akıl başta olsa da alınmıyor ki ibret

Ölçüsü hakikat olan kişiye
Doğru istikamet saffet getirir

Üslubu muhabbet olan gönülün
Akıbet önüne hürmet getirir

Kimsin sen bilemedim
Sırrına eremedim
Senden de geçemedim
Oy gönül, gönül, gönül

Oy gönül gönül gönül

Birden bire, ansızın
Duman olur yükselir
Ruhumu kuşatan özgürlük tutkusu
Ve beni buluttan buluta sürükler
Özü arama sevdası...

Duvarlar sararır akşam olunca
Umut tohumları yatar gönlümde
Karanlık dağılır güneş bulunca
Yemyeşil yapraklar açar ömrümde

Gariplik dökülür omuzlarımda

Ne güzelsin tevekkül düşen yağmur gibisin
Islanan topraklarım hayat bulur seninle
Yangın vuran dalımda körpe tomur gibisin
Yeşerir yapraklarım sıhhat bulur seninle

Zifiri karanlıklar aydınlanır, ardından

Yerini bulmazsa yuvarlanan taş
Oyduğu yerde durur mu sandın?
Tek koldan beslenip kıvrılan ırmak
Her zaman coşkuyla çağlar mı sandın?

Ceylanın ardına düşerse avcı

Hasret bahçesinde kurak mevsimde
Kalplerde özlemsin sevda çiçeğim
Muştularla yeşer gamlı gönlüme
Umutlar sendedir sevda çiçeğim

Dünya sana hasret kara günlerde

Yüreğini dağlatıp seni de ağlattılar değil mi?
Nasibini almış gibisin ince ve derin darbelerden
Gözlerin bağlanıp etrafına sinsi duvarlar mı örüldü?
Varlığın katranlı çamurlara gömülüp görülmezden mi gelindi?
Temiz ve saf yüzün sentetik ipeklerle süslenip umut pazarında mı satıldı?
Hayat ormanına düşüp fırsat çakalları mı sardı etrafını?

Başım sana emanet
İşim sana emanet
Aşım sana emanet
Sen ne güzel vekilsin

Dünyam sana emanet