Elimin altında kaymakta zaman
Başımdan aşkın günahlara yanarım
Ya Rab! Azad eyle sendedir ihsan
Gafletle boğduğum sabahlara yanarım
Uzaklar berrak,
Uzaklar nettir
Bazen sis çökse de
Ardı yine güzelliktir
Yakınlar sığ su gibidir
Metalimsi kanatlar
Gökte taşır umutlar
Katman katman bulutlar
Tefekküre yol olur…
Güç ondan, kuvvet onun
Duymadın mı beni ömrün boyunca
Mevla’nın verdiği nur bende gizli
Arşı ala senden beni duyunca
Kapıları açan sır bende gizli
Nefis kalesini yıkan güç benim
Kimsin sen bilemedim
Sırrına eremedim
Senden de geçemedim
Oy gönül, gönül, gönül
Oy gönül gönül gönül
Birden bire, ansızın
Duman olur yükselir
Ruhumu kuşatan özgürlük tutkusu
Ve beni buluttan buluta sürükler
Özü arama sevdası...
Duvarlar sararır akşam olunca
Umut tohumları yatar gönlümde
Karanlık dağılır güneş bulunca
Yemyeşil yapraklar açar ömrümde
Gariplik dökülür omuzlarımda
Ne güzelsin tevekkül düşen yağmur gibisin
Islanan topraklarım hayat bulur seninle
Yangın vuran dalımda körpe tomur gibisin
Yeşerir yapraklarım sıhhat bulur seninle
Zifiri karanlıklar aydınlanır, ardından
Yerini bulmazsa yuvarlanan taş
Oyduğu yerde durur mu sandın?
Tek koldan beslenip kıvrılan ırmak
Her zaman coşkuyla çağlar mı sandın?
Ceylanın ardına düşerse avcı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!