Suat Çiçek Şiirleri - Şair Suat Çiçek

Darlıkta sabırla varlıkta şükür
Olmazsa insanda inkâr ve küfür
Muhterem kulunu sevdası bürür
Hidayet içinde insan ne güzel

Rehber rehber okununca hakikat

Hani derler ya
Deryada bir damlacık suya hasret
İşte ben oyum
Bülbül bile gül dalında güle hasret
İşte ben oyum
Çözülmez bir tutkunun sevdasıyla kavrulan

Kırık sevdalardan çektim gönlümü
Huzur mevsiminde sana yöneldim
Umut şafağında açtım gözümü
Diriliş yolunda aşkla bilendim

Kaydı ellerimden taşıdığım taş

Çöller sevdalısı deve kuşuna
Masmavi parlayan göller ne fayda

İnkâr sentezinden taş beyinlere
Bülbül nağmesinden diller ne fayda

Zaman bir bilmece
Yalnız iki hece
Bir gündüz bir gece

Zaman…
Dizgini vurulmuş at

Ben ki katranlarda boğulan, ebediyette kara
Ben ki günahlara han oldum zaman içinde
Ben ki duadan başka her şeyden aciz
Ey cihanın maliki, ey yüce rabbim
Mahrum etme cemalinden, sensin sahibim
Başım aşağı sarkar, çaresizim, sensin ümidim

Sevdalı bülbüller gibi
Ötelim Allah aşkıyla
Bahardaki güller gibi
Açalım Allah aşkıyla

Diken varken gül dalında

İnsan var dünyaya huzur dağıtır
İnsan var rahmetkar buluta benzer
İnsan var cihana acı damıtır
İnsan var zulümkar Nemrut'a benzer

Eller var içinde güller açılır

Ne ifrat ne de tefrit
Bu bir ilahi denge
Melek, insan ve ifrit
Kudretinden bir simge

Ruh bedeni dengeler

Biz mahkumca yaşamaya alışmadık
Gök yüzünün en özgür halesi olduk
Çağlar boyunca andımızı taşıdık
Asırlarca huzurun kalesi olduk

Tarih lugatlarında adımız vardır