Bedenler bir tohumdur zamanın göbeğinde
Tane tane geçerler ölümün eleğinde
Sonsuzluk ülkesine açılınca kapı
İnsana tek sermaye günahı ve sevabı
An olur uçarım feza boşluğunda
Bozuk yörüngelerle dönüşüm neden
Hayaller kurarak hayat loşluğunda
Acayip duygularla yarışım neden
Tarifsiz duygularla dolarak durdum
Bir nebze olsun geriye akmak isterim hayat arkında
Dertsiz dünyama...
Yeşil dünyama...
O günahsız başıma yeniden dönmek için
Kanat açmak isterim taa en haylazca yaşadığım günlere...
Havalanıp uçmak, düşmek isterim annemin destanlaştırdığı yılların eteğine...
İstemem dünyalık şanı şöhreti
Ebedi sevdaya rast olsam yeter
Terkeylesem gelip geçen ülfeti
Gönülden gönüle dost olsam yeter
Sevgidir ruhlara sürülen ilaç
Saçlarıma bembeyaz karlar kondurup
Sonra tane tane eriyip giden yıllar
Yüzüme nakış nakış çile dokuyup
Gün sermayesini birkaç pul eden yıllar
Yüreğin vefasız kalbin taş ise
Sorma ahvalimi diller yanmasın
Bu kadar ızdırap acı boş ise
Kırma dallarımı güller yanmasın
Kaç gece üstüme sitemler çöktü
Bilinmez sırları ağ gibi sarmış
Sonsuza çevrilmiş yelkendir zaman
Kainatın özünde sırlar nehridir
Sonsuza dek akandır zaman
Ölçüsü hakikat olan kişiye
Doğru istikamet saffet getirir
Üslubu muhabbet olan gönülün
Akıbet önüne hürmet getirir
Yeniden başlamak hayata
Şafağın karanlığı boğduğu gibi
Kucak açmak maviliklere
Güneşin ufukta doğduğu gibi
Aldırma gece oldu diye loş karanlıklara
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!