Gök kubbe yer olmadan
Affet beni Allah’ım
Açan gülüm solmadan
Affet beni Allah’ım
Sen rahimsin rahmansın
Azim ile sabır güzel bileşke
Sabır azmi istikrara çevirir
İkisi bir olup gelince meşke
Azim sabrı çok yarara çevirir
Karıncalar yuva yapar tümsekten
Meyus mevsimine veda ederek
Umut ikliminde sana el açtım
Elimde dilekçem sana dönerek
Bağışla kulunu sana dil açtım
Nefis kalesine tırmanıp uçtum
Diriliş bestesinde sen bir heceydin
Uyanışa geçerken düş mevsiminde
Zalimin rüyasına kabuslu geceydin
Aydınlığa koşarken loş mevsiminde
Yeni doğup çırpınan bebek gibiydin
Yüreğimde heyecan
Gözümde kızıl ufuk
Dağılıyor bak duman
Semalarda bir hoşluk
Muştularla söylenir
Ben köylüyüm
Köy çocuğu
Aylardan temmuz
Babam yoncada iken
Anam beni toprak evde doğurmuş
Toprak gibi yumuşak olsun diye yüreğim
Beyaz sayfalara siyah yazılarla yazdım
Çamurlu, çakıllı, dikenli yolları
Karanlığı bölen çığlıkları, nağmeleri
Hepsi birer şahit, akan yılları
Beyaz sayfalara siyah yazılarla yazdım
Bir çocuk bakarken miskin ve bitkin
Bin parçaya bölünür dünya gözümde
Görüp geçivermek derin bir acı…
Bir çocuk sayarken kayan yıldızları
Işıklar boğulur avuçlarımda
Umudum kabarır akşam olunca
Bir garip özlem tüter gönlümde
Gözlerim açılır güneş bulunca
Bir yeşil yaprak düşer ömrümde
Heyecan kalbimin orta yerinde
Sanma ki bu devran böyle sürecek
Bir gün gelir yazın kışa dönüşür
Ufkundaki güneş elbet sönecek
O gün gelir sonun başa dönüşür
Az ile çoğun bittiği noktada
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!