Günlerden sonra bir gün,
Eğer beni sorarsan insanlara,
“Yaşıyor mu?” diye sorma;
Ben çoktan geçmiş olurum
Bir başka zamanın kapısından.
Belki odamda bir kitap,
Sayfaları açık kalmış olur.
Belki masamda eski bir kalem,
Yarım bıraktığım bir cümle durur.
Sen onları görünce
Beni hatırlarsın.
Fakat sakın üzülme;
Ben senden ayrılırken
Bir ömrün en güzel yerini
Senin yanında yaşadım.
Bir gün olur da akşamüstü
İçine garip bir hüzün çökerse,
Kimseye anlatma derdini;
Biraz gökyüzüne bak,
Biraz da beni düşün.
Ben ebede göçtükten sonra dahi
Senden bütünüyle ayrılmayacağım;
Adımı bir kere anarsan,
Bütün ömrüm yeniden başlayacak.
Sen beni unutmadıkça
ölüm bana dokunamaz;
Benim asıl ölümüm,
Senin beni hatırlamadığın gündür.
HUNTÜRK
Huntürk HanKayıt Tarihi : 20.08.2026 22:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!