Bu dünyadaki en güzel huzur,
Yanında kendin olabildiğin birine rastlamakmış.
Bir cümle kurmadan gözlerinden anlayan,
Kimsesizlik içinde seni yalnız bırakmayan
Bir kalbe denk gelmekmiş.
Herkes sevebilir,
Herkes güzel sözler söyleyebilir.
Ama insanın en kırgın yerini bilip
Oraya incitmeden dokunabilmek,
Başka bir sevgiymiş.
Güldüğünde yüzüne bakıp
İçinde açan baharı fark eden,
Gözlerin dalınca
Nereye gittiğini sormadan yanında duran
Birine denk gelmekmiş.
Düştüğünde elinden tutan,
Düşmeden önce sendeleyen yanını gören,
Dünyanın karşısına geçse bile
Senin tarafında kalmayı bilen
Bir yüreğe rastlamakmış mesele.
İnsan bazen bir ömür arar
Bir çift gözde bulacağı huzuru.
Sonra anlar;
Aradığı şey sevilmek değilmiş aslında,
Sevildiğini hissettirecek kadar anlaşılmakmış.
Ve insanın bu hayatta sahip olabileceği
En büyük zenginlik,
Ne altınmış, ne de kalabalıklar...
Gittiğinde kaybetmeyeceğin,
Kaldığında iyileşeceğin
Birine denk gelmekmiş.
HUNTÜRK
Huntürk HanKayıt Tarihi : 20.08.2026 22:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!