Ana içeriğe atla

Son Satır Şiiri - Mustafa Alp

Antoloji.com mobil uygulaması Şiirler, şairler, mesajlarınız ve gruplarınız telefonunuzda. iPhone ve Android için ücretsiz. Uygulamayı İndirİndir
Mustafa Alp
925

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

Son Satır

eski bir defter buldum.
ilk sayfasına tarih atmışım,
altına kocaman bir “biz”.
son sayfası boştu.
insan başlarken kaleminin
hiç tükenmeyeceğini sanıyor.

seninle bir ev bakmıştık.
penceresi sokağa dönüktü.
“sabah güneş alır mı?” demiştin.
ben evin kaça çıkacağını hesaplamıştım.

yine de güzel başladık.
bunu inkar edersem
gençliğimin de hakkını yerim.
sen güldün,
ben gerçekten sevindim.
her şey sonradan uydurulmadı.

sonra küçük şeyler oldu.
bir söz yarıda kaldı,
bir sofra erken toplandı.
ben her akşamı ertesi güne bağladım.
senin sustuğun yerde
takvim pek güzel konuşuyordu.

“evlendiniz mi?” diye sordu biri.
“hayır,” dedim.
“yazık olmuş,” dedi.
bir imza atılmayınca
onca yıl yaşanmamış sayıldı.

evlenseydik kimse sormayacaktı
aynı sofrada ikimize de söz düşüyor mu diye.
bizde saadetin şahidi çok,
sofraya oturanı az.

sana da kızdım.
“madem gidecektin, niye geldin?” dedim.
sanki insan kapıyı çalarken
ömrünün sonuna kadar içeride kalacağına
yemin eder.

ben hiç değişmedim mi?
ilk gün sesini nasıl dinlerdim.
sonraları sen anlatırken saate baktım.
geç oluyordu.
ben konuşurken anlaşılmak istedim.

defteri önüme açtım.
ayrıldığımız günü yazacaktım.
kalem durdu.
hangi günü yazmalıydım?
kapıyı kapattığın akşamı mı,
benim seni duymadığım ilk geceyi mi?

başlangıcın tarihi belliydi.
sonu tek güne sığmadı.
araya ikimizin de eli değmişti.

son sayfaya “beni bıraktı” yazmadım.
kendimi temize çıkaracak yerim vardı.
bu defa kullanmadım.

defteri kapattım.
içinden bir fotoğraf düştü.
senin elin omzumdaydı,
benim yüzüm sana dönük.
yerine koydum.
o gün de bizimdi.

✍️

Mustafa Alp
Kayıt Tarihi : 22.11.2026 15:00:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!