Limon ağacı da kurumuştu,
Hüzün damlıyordu gözlerinden.
Vurulduğu yer köşe kuytu,
Ciğeri alev gibi hasretinden.
Bakışı bir çift yanan kömürdü,
Varoş mahallenin tek kandili.
Onsuz olmak ölümden kötüydü;
Belli ki o, aşıkların ebedi katili.
Kısaca O'naydı tüm şiirleri,
Kırık dökük yazılan satırlar.
Çay içelim, bırak artık gamı kederi;
Rab belki bizi de bağışlar...
Kayıt Tarihi : 24.09.2026 23:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!