Araf Risalesi Şiiri - Yunus Tomaç

Aradığım sen misin Hızır? Yoldaşın mı Musa?
Ahitleşelim; sen yücelerdesin, ben ise arafta.
Ölüm ve kül kokuyor, kul olmak eğer buysa...
Yükle sırtıma enkazı; hazır gövdem, silahım;
Ayaklarım sağlam, fısılda yeter ki, susma!

Halden hâle geçitlerde kirli gönlüm, ruhum.
Saçlarını tarasın çoban, rüzgâr yeleni savursun.
Bakışın eceli döndürüyor, dur güzel gözlüm;
Yıkık dökük zindanda tek başına tek mahkûm,
Yakuttan, elmastanmış sarayın, o yüce köşkün.

Burası dipsiz bir kuyu; sisli, dar ve bulanık...
İnci, mercanla süslü bak, her yerde mücevher.
Dünyevi arzulara dalmak mı yoksa niyetim?
Kendine gel, seni izlemekte O âhu dilber;
Asıl cemâlinin seyridir bütün arzum, dileğim.